EMRE BOL – ŞAMPİYON ÜZERE
Çok kıymetli eksiklere karşın (Crespo-Kim) İsmail Kartal’ın Fenerbahçe’si takır takır oynamaya devam ediyor. Ekibin en kıymetli artısı top rakipteyken herkesin topun ardına geçmesi. Hal bu türlü olunca kaybedilen top çok kısa bir müddette geri kazanılıyor.
İrfan Can’ın ne kadar kıymetli bir oyuncu olduğunu söylememe gerek yok herhalde. Lakin fizik olarak lakin 45 dakikayı tamamlayacak güçte. Birinci yarı Maradona ikinci yarı ise futbol yaşantısının sonuna gelmiş papaz futbolcu kıvamında! Önümüzdeki dönem ona çok daha fazla iş düşecek. Bu yüzden fizik kalitesini artırması gerekiyor. Herkesin koşup, çaba ettiği ekipte çok sırıtıyor.
Serdar Dursun hakikaten çok yeterli niyetle gayret ediyor. Bilhassa yaptığı hamle preslerle arkadaşlarını çok rahatlatıyor. Lakin şunu herkesin bilmesi lazım; Serdar’dan lakin “alternatif santrfor” olur. Fazlasını beklememek lazım! Seneye alınacak çok uygun bir golcünün uygun bir alternatifi. Bu türlü sorunsuz oyunculara da gereksinim var.
İsmail hocanın Crespo’nun yokluğunda Arda’yla başlamasını bekledim. Ancak olmadı. Bir bildiği var diyeceğim ancak herkes artık onun “korunmaya” muhtaçlığı olmadığını görüyor.
İnanın maçı statta izledim; tribünler tıka basa doluydu. Gelenlerin birçok hem grubun âlâ futboluna hem de Arda’yı izlemeye geliyor. Bir ekip şampiyon olamayacağı bilindiği halde tribünleri bu kadar doldurabilir mi? Bugün şampiyon olanlar bu kadar kalabalığı bir ortada göremiyor.
ERMAN TOROĞLU – İSMAİL KARTAL FARKI
Enteresan bir maçtı. Enteresanlığı, Fenerbahçe-Gaziantep maçı olması değildi. Şayet sarı-lacivertliler burada 1 puan verselerdi, Trabzonspor şampiyon olacaktı. Hem de bugünkü maçı oynamadan. Maç tek farka inince F.Bahçeli futbolcularda gerginlik görünüyordu. Bu iş böyledir. Dua etsinler, karşısındaki grup futbolda bizim ‘piknik’ çeşidi dediğimiz ekip formu.
Yani skor ne olursa olsun birebir tempoda oynuyorlar. Ne gaza basıyorlar, ne frene. Yani lig maçı değil de şov maçı üzere oynuyorlar. Aslında dün akşamki sonuçla bile matematik olarak ligde kalmış değiller. Giresun’un galibiyetinden sonra…
F.Bahçe’de yeterli şeyler oluyor. Ancak dün gece onlarda da bir süreklilik yoktu. Bir 5 dakika saman alevi üzere parlıyorlar, sonra duruyorlar. En büyük avantajları, belirli bir takım oluşturdu İsmail Kartal. Çıkanın yerine giren, o noktada oynuyor. Yani herkesin ne yapacağı aşikâr.
Hatırlayın kimi teknik adamlar vardır, bir oyuncu çıkarırlar, bir oyuncu alırlar, sonra saha içinde 4 oyuncunun yerini değiştirirler. Kadro zerzevat çorbası üzere olur. İsmail bu istikrarı sağladı. Yani teknik adam geldiği günden itibaren F.Bahçe’de başarılı bir grafik çizdi. Esasen bu misyona gelmeden evvel, başında grubu bayağı canlandırmış, beynini düzgün hazırlamış.
Olağan İsmail Kartal’ın bu gidişi, seneye F.Bahçe’de kim teknik yönetici olacak; onu da bilinmez hale getiriyor. Yani İsmail Kartal, bu gidiş ile Ali Koç’un kucağına bombayı koydu. Ali Koç bombanın pimini çeker, atar mı; yoksa o bombayla devam eder mi; onu göreceğiz.
Hakem yeterli niyetli maç yönetti. Yaptığı en büyük kusur, teknik olarak oyunun içine giriyordu, yani futbolcuların görüş alanına. Yani, futbolcuların arkadaşlarına atacakların topların önünü kesiyordu. Hakem olayı Türkiye’de aslında bir rezalet oldu. Seneye de bu rezalet, artarak devam edecek.
Helal olsun F.Bahçe seyircisine. Bayram tatili başladı, tekrar de tıklım tıklım doldurdular stadı. Gruba bu türlü anlarda seyirci lazım. Yoksa şampiyon olmuşsun, seyirci geliyor, kıssa… Sıkıntı günde grubunu destekleyeceksin, yanında olacaksın. Başarılı ve âlâ günde herkes olur.
ÖNEMLİ NOT: Kaleciler bir yanılgıyı hala yapıyorlar. Hangi yanılgıyı mı? Hani ellerini ve yüzünü sildikleri havluları var ya, yan ağlara asıyorlar. Rakip forvetler başını kaldırdığı vakit maksadını rahat görsün diye! Dikkat edin, forvet o havluyu gördüğü yere vurur.
REHA KAPSAL – İSTİKRAR
Fenerbahçe son haftaların formda gruplarından biri. Kendi alanında seyircisiyle bütünleştiğinde daha güçlü oyunlar da oynamaya başlamıştı. Rakip Gaziantep ise bütün dönem deplasmanda yalnız bir tek Rizespor’u yenebilen fobisini bir türlü düzeltemeyen görüntüdeydi. Maçın natürel ki favorisi Fenerbahçe’ydi.
Maçın geneline bakarsak vakit zaman Gaziantep oyunu ele alsa ve gol bulsa da 3 puanı hak eden rakibinden daha düzgün oynayan Fenerbahçe’ydi. İsmail Kartal’la yakalanan bu başarılı oyun istikrarı puan istatistiğini direkt etkiledi. Bununla birlikte son 3 haftaya girilirken lig 2.’liği için avantajını hala koruduğu üzere aldığı galibiyetlerle her hafta daha da ümitlerini artırıyor.
Fenerbahçe’nin en kıymetli şeyi bu süreçte saha içinde istikrarının oluşması oldu. Geçmişte kronikleşen istikrarsız oyun yerine daha istikrarlı ve oyuncuların vazife tariflerinin belirlendiği bir futbol var. Daha dengeli oyunun karşılığında daha başarılı performansı da her hafta üstüne koyarak gelişti. Sakat ve cezalı oyuncular da olsa artık oyuncuların üzerinden oynanan oyun değil İsmail Kartal’ın kurguladığı oyun var.
Bu yanlışsız süreçte bireyler değil kadronun ön planda olduğu bir oyun alana yansıyor. Başta oyun merkezli futbolun başrolde olduğu ve oyuncuların buna uyduğu imaj her vakit bir kadro için sağlıklı ve sürdürülebilir olandır. Bu devamlılık da bu başarıdaki en kıymetli baş ögedir.
İrfan Can hiç tam olmayacak üzere duruyor. Daima bir eksiklik hissettiriyor. Bu performans dalgalanmasını bu kadar yetenekli bir oyuncu olarak bir an evvel başında çözmesi gerekir. Saha içi başkanı olmak istiyorsa bunu kelamda değil aksiyonlarıyla göstermeli.
