İki yıl evvel Ukraynalı eşi Svetlana Litivinenko’nun memleketi Mariupol’e yerleşen İhtilal Çiner, savaş öncesinde sakin bir hayatları olduğunu belirterek, hayatlarının nasıl değiştiğini BBC Türkçe’den Mahmut Hamsici’ye formda anlatıyor.
MARKETLERDE YAĞMA
İşgalin birinci günlerinden itibaren uzaklardan duyulan bomba sesleri gitgide yaklaşmış. Evvel bankalar, sonra da marketler kapanmış. “Şehir, bir iki gün içinde apokaliptik (kıyamet gibi) bir kozmosa döndü” diyor Çiner.
Kentte yağma başlamış. Birçok Mariupol sakini üzere Çiner de bunu yapmak zorunda kaldığını anlatıyor: “Benim hayatta hiç yapmayacağım bir şeydir. Lakin düşünüyorum, meskendeki materyallere bakıyorum, yetmeyecek. Bir markete gittim ki esasen yağmalanmış. En son kalan yedi sekiz ekmek, iki tane donmuş balık, bir-iki pirinç paketini aldım. Bir gün o markete sarfiyat bunların parasını veririm.”
‘ÖLÜM YOLCULUĞU’
Bombardımanın bulundukları yere yaklaşması üzerine kentin Rusların aldığı tarafına gerçek geçmek zorunda kaldıklarını anlatan Çiner “Şehirden çıkmak için nene kolumda 10 km’lik bir vefat seyahati yaptık. Sokaklarda cesetler vadı” diyor.
TÜRKİYE’YE GELMEYE ÇALIŞIYORLAR
İki otobüs seyahatinin akabinde ailesiyle birlikte Rusya’nın Krasnodar kentine geçen Çiner, artık Türkiye’ye gelmeye çalışıyor:
“Bilet fiyatları uçmuş. Bir acente, Moskova’dan Türkiye’ye bilet 27 bin TL dedi. Bu ortada Moskova buraya yaklaşık 15 saat. Burada para çekemiyorum, kredi kartı kullanamıyorum. Tahminen karayoluyla Gürcistan’a geçip oradan gelebiliriz. ”
